Niettegenstaande het museum bijna in omvang verdubbelde,is de renovatie en transformatie van de Whitechapel Gallery vooral een demonstratie van architectonische chirurgie. Een toonbeeld ook van architectonische terughoudendheid en discretie, aangezien de architecten zich ervan hebben weerhouden om al te nadrukkelijk hun stempel te drukken op het gebouw.
Whitechapel Gallery in de handen van Robbrecht en Daem heeft zijn identiteit van kunsthuis met wortels in de lokale gemeenschap van East End en met een visie op de wereld niet verloren. Meer zelfs. Whitechapel is een ‘huis’ gebleven waar in de eerste plaats een ander concept van architectuur centraal staat. Eén waar de architectuur de kans krijgt om te zwijgen. Om niet te willen inpraten op de bezoeker, maar door empathisch, onder meer via subtiele manipulatie van licht of het creëren van nieuwe routes en trajecten, de kunst en de bezoeker in een atmosfeer te brengen die noopt tot een zekere vorm van verstilling en contemplatie.
Auteur: Koen Van Synghel
