Inbev Hoofdkantoor

INBEV Hoofdkantoor, Popocini & Lootens Ir. Architecten, © Filip Van Look
INBEV Hoofdkantoor, Popocini & Lootens Ir. Architecten, © Filip Van Look

Door een indrukwekkende reeks overnames groeide het Leuvense bierbedrijf Interbrew vanaf 1995 uit tot ’s werelds grootste brouwerij InBev. Deze veranderde economische situatie van de biergigant vereiste een reeks nieuwe ruimtelijke ingrepen in de gebouwen in Leuven. Zo bracht de internationale expansie een pak administratieve functies met zich mee, waarvoor plaats gecreëerd moest worden. De bouw van een multifunctionele hoofdvestiging drong zich op. Tegelijk werd de voormalige brouwerijsite afgebroken, als gevolg van de modernisatie en rationalisatie van de productiefaciliteiten. Zo kwam tussen de Vaartkom en de Dijle een bebouwbare oppervlakte van 9 hectare vrij.

Poponcini en Lootens ontwierpen voor Inbev een heus landmark. Enerzijds verwijst de nieuwbouw naar de verdwenen industriële gebouwen, anderzijds vormt hij het startschot voor de ontwikkeling van een nieuwe woon- en werkenclave. De stedenbouwkundige reglementen waren bepalend voor de morfologische en functionele opbouw van het nieuwe complex. Zo volgt het kantoorgebouw, een stedelijk bouwblok, de contouren van de trapeziumvormige kavel. Dit resulteert in een verwrongen U-vormig grondplan, waarbij de twee kantoorvleugels een patioruimte en het atrium omarmen. Het Artoisplein, een uitgestrekte verkeersknoop op de Leuvense ring, vormt de zichtlocatie voor het kantoorgebouw. In zijn functioneren richt het gebouw zich echter op de nieuw te ontwikkelen wijk. Een dubbele zuilengalerij onder de kantooretages door verbindt het Artoisplein dwars over het perceel heen met een toekomstig plein centraal in de enclave. Via deze doorgang kun je dus als het ware door het gebouw heen wandelen, wat perfect past in de keuze van de stad Leuven om meer en meer van zulke halfpublieke wandeltrajecten aan te leggen. Verder moest het nieuwe gebouw niet alleen als kantoor kunnen fungeren, maar ook een publieke bijdrage kunnen leveren aan de omgeving. Daarom ontwierpen de architecten op het uiteinde van de zuilengalerij een extra ruimte, bedoeld om later een Grand Café in te richten.

Hoewel het gebouw zich uitdrukkelijk in de stedenbouwkundige context integreert en hoewel Leuven en Inbev een historische band hebben, werd vanaf het begin het footloose karakter van de multinational ingecalculeerd. In onze maatschappij zijn economische belangen immers vaak doorslaggevender dan de roots. Een grote flexibiliteit moest het InBevgebouw makkelijk verhuurbaar maken. Daarom is aan de Vaartkom een tweede ingang aangelegd, zodat delen van het gebouw in de toekomst onderverhuurd kunnen worden aan andere bedrijven, los van de eigenlijke lobby van InBev.

De kantooretages zelf vormen een langgerekte, U-vormige sliert van kantoren van 12 meter breed. Zo kan natuurlijk daglicht aan beide zijden het gebouw binnenvallen. Centraal bevindt zich de gang, met aan weerszijden ruimte voor kantoorcellen of landschapskantoren, strak gemoduleerd op een ritme van 1,2 meter.

De flexibele kantoorinrichting bezorgt het gebouw wellicht de gevraagde waarde op de kantoormarkt, maar levert daarom nog geen gebouw met identiteit of oriëntatievermogen op. Poponcini en Lootens’ belangrijkste opdracht was dan ook om een evenwicht te vinden tussen de eisen van de kantoormarkt en een grotere intrinsieke kwaliteit. Door verspreid over de kantooretages aanvullende faciliteitruimtes in te bouwen – zoals vergaderlokalen, koffiecorners, terrassen, een restaurant en zelfs een fitnessruimte – proberen de architecten daaraan tegemoet te komen. Dit gebeurt echter zeer gedoseerd, want elke manipulatie van het basisgrondplan vermindert de flexibiliteit van de kantoorvleugels. Dit subtiele evenwicht is duidelijk zichtbaar in de gevel. Het banale gegeven van de modulaire kantoorvleugels vertaalt zich in een repetitieve gevel met diepliggende, verticale ramen. Deze zijn uitgevoerd in donkerrode gelijmde bakstenen, wat verwijst naar de genius loci van de industriële site. Als uitsnijdingen in het volume doorbreken de uitzonderingen in het grondplan dit saaie ritme en geven het monolithische volume een zekere articulatie. De architecten versterken dit beeld nog door op schijnbaar willekeurige plaatsen in de gevel de penanten te bekleden met natuursteen in plaats van donkerrode baksteen. Dit geeft de donkere en sobere gevel speels oplichtende toetsen.

Peter Vandenabeele

Architectenbureau: 

POLO Architects

Ontwerpers: 

Mauro Poponcini
Patrick Lootens

Opdrachtgever: 

Fortis Lease nv

Taal: 

Nederlands

Straat: 

Brouwerijplein

Nummer: 

1

Postcode: 

3 000

Gemeente: 

Leuven

Land: 

België

Datum ontwerp: 

2003

Datum oplevering: 

2004

Oppervlakte: 

11 000 m²

Volume: 

62 260 m³

Totale bouwkost: 

27 000 000 €, excl. BTW

Totale bouwkost per m2: 

913 €, excl. BTW

Studiebureaus: 

Studiebureel in Raoul Thomas
Technum nv
Van Roey

Hoofdaannemers: 

Van Roey

Corporate partners

Retail Estates

Cultural partners

hier niet aan komen aub