Transithuis

Transithuis, Jonas Beckers en Matthias Verhulst, © Jeroen Musch
Transithuis, Jonas Beckers en Matthias Verhulst, © Jeroen Musch
Transithuis, Jonas Beckers en Matthias Verhulst, © Jeroen Musch
Transithuis, Jonas Beckers en Matthias Verhulst, © Jeroen Musch

Het Westerkwartier in Oostende is een dichtbevolkte arbeiderswijk in de negentiende-eeuwse residentiële gordel van de stad. Hoewel de buurt op nauwelijks 200 meter van de kust ligt, is het niet voelbaar dat de zee zo dichtbij is. De uitgestrekte renbaan van de Wellington hippodroom verspert immers de weg naar het strand. De wijk keerde zich bijgevolg naar binnen toe en ontwikkelde zich tot een echte volksbuurt.

In 2003 besloot de stad Oostende, met de steun van de provincie West-Vlaanderen, in het Westerkwartier het eerste Transithuis te bouwen. Hier kunnen mensen in een crisissituatie, van wie het huis bijvoorbeeld is afgebrand of onbewoonbaar verklaard, een tijdelijk onderkomen vinden. Het Transithuis biedt hen drie maanden onderdak, een intensieve woonbegeleiding en hulp bij het zoeken naar een nieuwe, definitieve woonst. De architectuuropdracht kaderde in de Meesterproef, een initiatief van de Vlaamse Bouwmeester waarbij beloftevolle jonge architecten de kans krijgen een publiek project te realiseren. Jonas Beckers en Matthias Verhulst, toen pas afgestudeerd aan respectievelijk Sint-Lucas Gent en Sint-Lucas Brussel, sleepten het project in de wacht. In antwoord op de vraag naar flexibiliteit kozen zij voor een wooncomplex dat de voordelen van een appartementsgebouw en een hotel verenigt. Zeven eenslaapkamer- appartementen worden afgewisseld met elf afzonderlijke kamers. Twee woningen op de benedenverdieping zijn ontworpen voor rolstoelgebruikers en op het dak krijgen twee appartementen met een privéterras een plaats.

De kamers hebben wel een eigen keuken, maar gebruiken het gemeenschappelijke sanitair op de gang. Op die manier ontstaan verschillende gradaties van intimiteit en huiselijkheid. Aangezien de appartementen en de kamers probleemloos met elkaar gecombineerd kunnen worden, vinden zowel alleenstaanden als een gezin met zes kinderen er voldoende plaats. In het Westerkwartier, dat vol eenvoudige, zes meter brede rijhuizen staat, valt het Transithuis meteen op, zowel door zijn schaal als door de hedendaagse vormentaal van het bouwvolume. Het monolitische karakter van dit volume wordt echter subtiel doorbroken door een intelligent spel van insnijdingen, die de gevel meer diepte en plasticiteit gunnen. Zo liggen enkel de vaste ramen van het complex in hetzelfde vlak van de gevel. De ramen die kunnen opendraaien, liggen 25 centimeter dieper en creëren op die manier een reliëf dat geaccentueerd wordt door zwarte, schuin naar binnen toelopende raamkozijnen. Glazen borstweringen die in het vlak van de vaste ramen liggen, worden hierdoor bijna onzichtbaar. Op de derde verdieping loopt de gevel door, hoewel het gebouw zelf terugwijkt om plaats te maken voor de privéterrassen. De dubbele wand die daardoor ontstaat, versterkt het ingetogen, maar toch expressieve karakter van het gebouw.

Bij de ingang wordt de gevel enkele graden teruggeklapt en maakt zo, naast het smalle voetpad, plaats voor een luifel die beschutting biedt bij het binnenkomen. Door een grote stalen schuifdeur komt de bezoeker vervolgens op een kleine binnenplaats met toegang tot de appartementen en het kantoor van de woonbegeleider. Een buitentrap, ingeklemd tussen de achtergevel van het Transithuis en de zijgevel van het aanpalende appartementsgebouw, leidt naar de eerste en tweede verdieping en mondt uit op het dakterras. De overlopen tussen de trappartijen werden verbreed, waardoor elke verdieping over een eigen buitenruimte beschikt. Binnen primeren degelijke materialen in wit en monochroom grijs, bestand tegen het vele verhuizen. De roodgeschilderde keukenwand en het werk van de kunstenaars Anne Daems en Patrick Vanden Eynde vormen de enige punctuele kleurvlekken in het gebouw. Vloerverwarming garandeert een constante temperatuur van 15 °C. Elektrische radiatoren zorgen voor een aangenaam binnenklimaat en zonnepanelen, regenwaterputten en een groendak maken van het Transithuis ook een ecologisch verantwoord wooncomplex. Jonas Beckers en Matthias Verhulst zijn nog jong, maar hun van veel maturiteit getuigende en doordachte ontwerp van het Transithuis Oostende heeft gezorgd voor een hoge woonkwaliteit. Het gebouw biedt een eenvoudig, maar duurzaam comfort, op maat gemaakt voor hen die het misschien het hardst nodig hebben: mensen in beweging.

Lisa De Visscher

Architectenbureau: 

Jonas Beckers en Matthias Verhulst

Ontwerpers: 

Jonas Beckers
Matthias Verhulst

Opdrachtgever: 

Dienst huisvesting stad Oostende

Taal: 

Nederlands

Straat: 

Timmermanstraat

Nummer: 

54

Postcode: 

8 400

Gemeente: 

Oostende

Land: 

België

Datum ontwerp: 

2003

Datum oplevering: 

2006

Oppervlakte: 

1 087 m²

Volume: 

2 503 m³

Totale bouwkost: 

1 075 179 €, excl. BTW

Totale bouwkost per m2: 

989 €, excl. BTW

Studiebureaus: 

stabiliteit: Ingenieursbureau De Smet, Verlinden en Van Staeyen
technieken: Ingenieur E. Hulpiau

Hoofdaannemers: 

Bouwcentrale modern nv
Boone nv

Corporate partners

Retail Estates

Cultural partners

hier niet aan komen aub