De bestaande museumsite NAVIGO krijgt een uitbreiding met twee nieuwe volumes: een depotgebouw met educatieve leskeuken en een museale vleugel voor o.a. het skelet van potvis Valentijn. Beide gebouwen hebben een eigen karakter, maar volgen eenzelfde ontwerplogica en sluiten naadloos aan op de bestaande site.
Geïnspireerd door de typische architectuur van de oude vissershuizen, laten we de ondersteunende functies van het programma van eisen aanleunen tegen het nieuwe depot dat het centrum vormt van de nieuwbouw, met hellende daken waarvan de helling wegloopt van het depotvolume. Een centrale galerij ontsluit rechts het materiële erfgoed en links het immateriële erfgoed.
Boven de galerij voorzien we een kijkkabinet. In deze schatkamer worden de juweeltjes van de collectie bewaard. Drie zijden met vitrinekasten zorgen ervoor dat bezoekers deze zonder risico kunnen bewonderen. Aan de vierde zijde geeft dit kabinet een zicht in de dubbelhoge depotruimte en komt de integrale collectie in één oogopslag in beeld.
De kantoorruimtes, de bibliotheek en de vergaderruimte bevinden zich nog een verdieping hoger, bovenop het dubbelhoge depot, en vormen het einde van de route en de bekroning van het gebouw. Vanuit deze ‘penthouse’ is er een indrukwekkend en sereen overzicht op de hele museumsite.
Op eenzelfde wijze is de museumuitbreiding voor het potvisskelet vormgegeven: de dubbelhoge potviszaalzaal is herkenbaar als hoofdvolume, de aanvullende functies leunen hiertegen aan als bijgebouw en vormen de overgang naar de context. Als kroon is bovenop het onthaal de expozaal voor tijdelijke tentoonstellingen voorzien met enkele welgekozen raamopeningen zonder in te boeten aan expositiewand.
