De Royal Belgian Sailing Club is een ontwerp van Wim Goes Architectuur, gebouwd met de logica van een zeiler. Het plaatst zich in het landschap en maakt gebruik van alle aanwezige natuurelementen. Het gebouw communiceert met en reflecteert over de omgeving.

De weerkundige en culturele omgeving geven betekenis aan het gebouw en vormen een belangrijk onderdeel van het ontwerp. Het gebouw gebruikt elementen uit de omgeving. Regenwater wordt opgevangen voor de toiletten. De energie is afkomstig van zon en wind. Het gebouw wordt verwarmd en gekoeld met de warmte uit de grond door middel van een warmtepomp. De zelfdragende stalen ramen hangen met schuifverbindingen aan de uitkragende portieken uit dennenhout. Het hout krimpt en zet uit; zo beweegt het ontwerp mee met de krachten van de natuur.

De vertaling van meteorologische condities in het gebouw inspireert ook het gebruik. De houten kern en de omliggende glazen omgang stimuleren een dynamische omgang met het gebouw. De gesloten kern kent een binnenklimaat, de omgang rondom is daarentegen een onverwarmde binnenruimte. Het gebouw is op die manier onderhevig aan het veranderlijke buitenklimaat.

- Dit project werd opengesteld op de Dag van de Architectuur 2013.