Het gebouw kan beschouwd worden als een totaalkunstwerk van de architect. Renaat Braem ontwierp en voltooide immers het hele rectoraatsgebouw. Het rectoraat is opgevat als een allegorie van de bevrijding van de geest, gesteund door een universiteit gestoeld op het vrije gewetensonderzoek. Braem ontwierp open interieurs met landschapskantoren die vrij in de elliptische ruimten zijn opgesteld, met uitzicht op de centrale kern en de muurschilderingen die hij er zelf realiseerde. Voor Braem moest de pure elliptische vorm – in zijn ogen de primaire vorm van de natuur – zowel binnen als buiten alomtegenwoordig zijn. Maar in werkelijkheid werden de verdiepingen vanaf het begin opgedeeld in meerdere kleine kantoren, wat de ruimtelijkheid van het gebouw en het zicht op de fresco’s bedierf, tegen de bedoelingen van de architect in.
Het gebouw werd in 2007 beschermd als monument. Een grootscheepse restauratiecampagne onder leiding van Origin Architecture & Engineering beoogt het concept dat Braem zich oorspronkelijk voorstelde in ere te herstellen: restauratie van de luifel in 2015, vanaf 2019 gevolgd door restauratie van de gevels en vervanging van de meer dan 700 ramen, vrijmaken van de ellipsvormige ruimtes en omvormen tot een landschappelijk aangelegd kantoorplateau, restauratie van de fresco’s, vloertegels met het typische kleurenpalet van de VUB (oranje, wit en blauw) en diverse originele interieurelementen, waaronder de polychromie van de muren en plafonds, de linoleumvloeren zoals oorspronkelijk het geval was, maar ook de renovatie van de technische installaties (verwarming, elektriciteit, verlichting, ventilatie) en maatregelen om de akoestiek te verbeteren. Het gebouw zal na de zomer in gebruik worden genomen.