MISANTHROPOZINE is een gloednieuw architectuurtijdschrift dat experimenteert met visuele cultuur. Het magazine speelt in op de eigentijdse architectuurscène en de personae die er deel van uitmaken – architecten, kunstenaars, denkers, beleidsmakers en bewoners. Elk nummer boort een nieuw paradigma aan, een potentiële exitroute weg van het disciplinair denken. Via een reeks lanceringsmomenten wordt het magazine de wereld ingestuurd.
Meer dan 20 internationale auteurs droegen bij aan het eerste nummer. Ze bekritiseren de generische stedelijke omgevingen waarin wij, of op z’n minst onze dierbaren, terechtkomen. In MISANTHROPOZINE #1: TANTRIC URBANISM wandel je in een aaneenschakeling van vleesgeworden computerbeelden. "Van hippe twintigers tot medioren, we kennen de renders, met hun terugkerende mannetjes, texturen en symbolen, die ons een ‘tantrisch leven’ in de hedendaagse stad voorspiegelen. Tantrisch wordt daarbij ontleend aan ‘tantrische seks’, waarbij gedoeld wordt op het permanent (niet) pieken. We zijn de acteurs die meespelen in het ballet dat planners voor ons hebben uitgedacht. Met een winkelzakje designer-zeep in de hand arriveren we in onze gipskartonnen bubbel. Enkel de skatende tieners verstoren onze tantrische ervaring." Zo zet de nieuwe publicatie direct de toon voor zijn verdere parcours.
“Now wait a minute, y’all, this work ain’t for everybody” dreunt Matylda Krzykowski op de deun van Push It van Salt-n-Pepa, waarmee ze doelt op de deadline cultuur in architectuur. Hoe opgeslorpt mag je zijn in een praktijk die 24/7 deadlines hanteert en een workaholic discipline vraagt van net afgestudeerde stagiairs. “C’mon dears, let’s go show everyone that we know how to become number one in a hot museum show. Now push it…” Het aanbieden van een dogmatische ‘exit route’ kan je letterlijk nemen in MISANTHROPOZINE: het bijeenborstelen van perspectieven, werkattitudes en organisatieculturen die architectuur in de val houden, en bij uitbreiding alle sectoren die drijven op hyperkapitalisme, digitalisering, ontwikkeling en herbestemming.
De launch van MISANTHROPOZINE #1: TANTRIC URBANISM gaat gepaard met een reeks publieksevenementen voor haar lezers. De lezers behoren automatisch tot een leesclub, een 'incrowd'. Ze krijgen via hun tijdschrift de data, locaties en dresscodes mee van de evenementen. Wat mogen ze verwachten? Een GLOBAL SPA LAUNCH met een collectieve karaoke, een leesclub in bed/bad gehost door Michiel Vandevelde en Nachtlicht. Maar ook een virtuele recital door Leah Wulfman-in-character ergens in World of Warcraft? Als je toch meer voelt voor een fysiek event, is het nog even afwachten tot de lanceringen in Zurich met Svizzera Int’l of de NORMCORE HARDCORE CAPITALISM TOUR door Norman Kelley in Chicago. Dichterbij huis kan je inschrijven voor KANAL ZOMBIES, een wandeling langs het Brusselse Kanal district onder leiding van het studentencollectief Render(b)ender. Als deelnemer aan deze evenementen lever je mee een bijdrage. Je rol is ambigu, backstage wordt frontstage.
Kunstenaar en architect Pieterjan Ginckels is de initiatiefnemer van MISANTHROPOZINE, en net zoals in zijn projecten SOLAR SAFARI en RADICAL SATURATION komt de implicatie van snelheid en oppervlakkigheid in onze maatschappij sterk naar voor. Vragen die hij stelt zijn: hoe connecteren we een gedegen ontwerppraktijk met de alomtegenwoordige scroll-cultuur? Is diepgang iets dat we kunnen vinden wanneer we ons overgeven aan de oppervlakte? Wie performt en wie doet mee?
juli-oktober
november