De tentoonstelling 'The World as a Pavilion. Vjenceslav Richter' plaatst het oeuvre van de Kroatische architect Vjenceslav Richter (1917-2002) voor het voetlicht en gebruikt hiervoor het paviljoen als ruimtelijk concept en metafoor van de plaats waar architectuur en beeldende kunst elkaar ontmoeten.
De hele productie van Richter – zowel zijn artistieke als architecturale projecten of stedenbouwkundige modellen – steunt op een systematische herhaling van kleine eenheden. Het fenomeen van de paviljoenen vertelt ook iets over de veranderende positie van de architectuur in de cultuur en haar verhouding tot de beeldende kunst. Het zegt bovendien iets over de diverse beleidskeuzes op vlak van cultuur in de wereld van de 20e eeuw.