Passiefwoning Geers-Liebaut

Een huis zoals een kind het tekent, nestelt zich achteraan bestaande woningen in een binnengebied, naadloos en onopvallend enerzijds maar zich ook onderscheidend door subtiele nuances. Zo is de nok van het schilddak uit het centrum verschoven
waardoor de vier dakvlakken elk een verschillende hellingshoek en vorm verkrijgen. De bekleding van gevels en dak is identiek waardoor een soort
abstractie ontstaat: de buitenhuid die afgewerkt is met leien wordt een lichtgrijze homogene schil die een helwit interieur herbergt. Het zachte grijs van de
ruitlei maakt het gebouw minst aanwezig en refereert naar de bekleding van de vele aanwezige wachtgevels.
Gezien het een passiefwoning betreft werd geopteerd om de vensteroppervlakte beperkt te houden en niet te spreiden maar te concentreren in oost en
zuidzijde. Daar neemt de woning in de winter zijn warmte en creëert een riant open gevoel, contrasterend met de overige volledige gesloten wanden en
dakvlakken.

Dit project werd ons bezorgd door de architecten in functie van de oproep voor het Architectuurboek Vlaanderen N° 11. Architectuur middenin. De tekst werd ons aangeleverd door de architecten.