Het gebouw maakt deel uit van het erfgoedgebied Filature du Canal en heeft een gelaagde geschiedenis, van spinnerij tot postsite. Het vormt een schakel in het masterplan voor de stationsbuurt in Aalst. Die industriële achtergrond blijft bewust leesbaar in het ontwerp. De bestaande staalstructuur vormt samen met baksteen het robuuste kader van het interieur. Materialen die licht doorlaten, zorgen voor zachtheid en een uitnodigende leeromgeving.
Een uitgesneden vide (open ruimte in de hoogte) vormt het ruimtelijke middelpunt van het project en verbindt de eerste en twee verdieping. De klaslokalen liggen aan de buitenste rand en openen zich naar de centrale binnenruimte. Grote ramen en demonteerbare wanden met doorschijnende panelen creëren doorzichten doorheen het gebouw en laten het daglicht diep doordringen.
De centrale ruimte, de agora, is het hart van de school. Ze ontvangt studenten en bezoekers, biedt ruimte voor ontmoeting, rust en studie, en verbindt alle klaslokalen met elkaar. Twee meanderende trappen zorgen voor een heldere en direct circulatie tussen de verdiepingen en benadrukken het open karakter van het gebouw. Tussen de trappen in staat een stevige plantenbak letterlijk en figuurlijk in de schijnwerpers.
Zo ontstaat een laagdrempelige en stimulerende leeromgeving waar onderwijs, ontmoeting en uitwisseling hand in hand gaan en het industriële erfgoed een betekenisvolle rol blijft spelen.
