Topsporthal met jeugdhuis

De toevoeging die URA Yves Malysse Kiki Verbeeck deden aan het bestaande sporthallencomplex van het dorp is subtiel en strategisch. Het uitzicht uit de vensters reikt veel verder dan de bomen op de voorgrond en strekt zich uit over voetbalvelden die aansluiten op de omgeving met nog meer velden erachter. De kolonisatie van het omliggende platteland volgt het patroon van de nevelstad. Visueel afwijkende huizen vormen tunnels van bebouwing langs de wegen. Het strak georganiseerde, collectieve programma van het sportcomplex belichaamt een andere eigenschap van deze morfologie en toont een nieuw soort van vrijheid. De toevoeging, aangegeven door de lange passage, bestaat uit een nieuw blok voor een sporthal waar sportieve activiteiten op regionaal niveau, (zoals de plaatselijke petanqueclub) een plaats krijgen. Aan het einde bevindt zich een nieuw jeugdhuis. Op plan doet dit de potentieel lange, lege muur van het blok met de sporthal uiteenvallen in een reeks verschillende binnen- en buitenruimtes.

Deze tekst is gebaseerd op het essay van Helen Thomas, dat werd gepubliceerd in het Architectuurboek Vlaanderen N°14. Wanneer attitudes vorm krijgen.