Kursaal Oostende is veel meer dan een modernistisch landmark aan de Belgische kust. Sinds de opening in 1953 groeide het gebouw uit tot een architecturaal icoon én een toonbeeld van de nauwe verwevenheid tussen architectuur en kunst. Op uitnodiging van architect Léon Stynen leverden verschillende kunstenaars bijdragen die vandaag samen een uitzonderlijk geheel vormen.
De auteurs van Kursaal van Oostende. Léon Stynen - een Totaalkunstwerk reconstrueren aan de hand van nieuw onderzoek, archiefmateriaal en fotografie de ontstaansgeschiedenis van het Kursaal. Kunsthistorica Els Degryse onderzoekt voor het eerst grondig de vele kunstintegraties in het gebouw. Daarnaast brengt Marc Dubois, architect HonF RIBA en Stynen-kenner, de complexe ontstaansgeschiedenis van het project in kaart, van de eerste plannen tijdens de Tweede Wereldoorlog eind 1942 tot de feestelijke opening in 1953. Kurt Van Eeghem, schrijver en radio- en televisiepresentator belicht op zijn beurt de culturele activiteiten die het Kursaal onmiddellijk na de opening op de kaart hebben gezet.
De rijk geïllustreerde uitgave telt 248 pagina’s en bevat tal van nooit eerder gepubliceerde documenten. Een belangrijk deel daarvan komt uit het Stynen-archief, dat door het VAi wordt beheerd. Het onderzoek dat het VAi in 2018 voerde in het kader van het Stynen-project vormde een belangrijke basis voor het nieuwe onderzoek voor deze publicatie en bleek daarbij van grote waarde.
Daarnaast bevat het boek een bijzonder foto-essay met beelden van kunstenaar en fotograaf Serge Vandercam, die het Kursaal vastlegde tijdens de laatste fase van de ruwbouw en kort na de opening. Ook unieke werffoto’s van de gerenommeerde Oostendse fotografen Maurice en Robert Antony (Foto Antony) werden opgenomen. Deze beelden werden pas enkele maanden geleden teruggevonden en bieden een zeldzame inkijk in de bouwgeschiedenis van het iconische complex.
“Architectuurarchieven zijn ons roerend erfgoed. Het Archief Léon Stynen in het VAi was van cruciaal belang om het ontstaansproces van het Kursaal, een hoogtepunt van het naoorlogse modernisme in België, te reconstrueren.”