Het project bestaat uit 4 zorgwoningen en een afzondelijk buurthuis waar in totaal 40 personen met een mentale beperking wonen.
De site lezen we als een plek met verschillende gezichten. Enerzijds is er het authentieke karakter van Stene. Anderzijds is er de nieuwe stedenbouwkundige ontwikkeling op de site aan de Zilverlaan die een impact zal hebben op de kleinschalige korrel van het dorp. De projectsite van Duinhelm heeft de potentie om als scharnierpunt te fungeren tussen beide.
De inplanting van twee heldere structuren resulteert in een park die zich openstelt naar de buurt. De uitgesproken gebogen vorm van de gebouwen zorgt voor een natuurlijke gradiënt tussen de publieke ruimte en de meer intieneme tuinen voor de bewoners. Een nieuw pad meandert doorheen het perceel en zoekt aansluiting met de buurt. Het nieuwe park werkt als ruggengraat voor de site.
De woningen werken door hun vorm als een aaneenschakeling van diverse kamers, met elk hun eigen identiteit, schaal, verhouding en oriëntatie. De ruimtes staan in relatie tot elkaar, maar ook tot de buurt wat resulteert in een woning met vele kamers waarbinnen iedere bewoner zijn plek kan vinden. Zo maken bepaalde kamers bewust contact met de publieke ruimte terwijl andere ruimtes net heel introvert zijn en uitkijken over de besloten tuin.
Een doordachte snede verbindt de slaapkamers op een directe manier met de leefruimtes. Hierdoor vervallen de strikte dag- en nachtzone. De snede vormt een kader en begeleidt de dagelijkse rituelen; opstaan, wassen, ontbijten, een boek lezen, samen aan tafel zitten...
Waar de woningen aan de publieke zijde dubbel hoog zijn, toont het gebouw zich aan de tuinzijde net heel bescheiden. Het hellend dak loopt geleidelijk af naar de tuinzijde waar deze uitwaaiert in een genereuze luifel. De blik wordt vanuit de slaapkamer begeleid richting de tuin. Er ontstaat door de specifieke snede een grote variatie aan daglicht en ruimtelijkheid als kader voor het dagdagelijkse.
