HEROPWAARDERING
De oorspronkelijke tuinwijkgedachte waar individuele tuinen aansluiten op een centrale, gedeelde groene ruimte is bij de tuinwijk aan de Tuighuisstraat in Kortrijk grotendeels verloren gegaan. Vele tuinen zijn getransformeerd tot garages en gesloten achterbouwen. Het contact tussen de woningen en het binnengebied, tussen buren, tussen (groot)ouders en spelende kinderen,… wordt door dit lint verhinderd.
Het project maakt van de achterzijde een tweede voorzijde. Het binnengebied wordt hierdoor opgeladen en tegelijkertijd worden de kwaliteit, de uitbreidbaarheid, de flexibiliteit en de waarde van de woningen aanzienlijk vergroot.
ACUPUNCTUUR
De nieuwe rijwoningen hebben de unieke eigenschap dat ze als speldenprikken de heropwaardering kunnen inzetten. De spreiding van eigendommen maakt het mogelijk om de wijk met één beweging op verschillende fronten een krachtige impuls te geven en dit zonder tabula rasa en de bouw van een totaalproject.
CO&CO
De uitbreidingsmogelijkheden aan de achterzijde van de arbeiderswoningen laten hedendaagse woonvormen toe: kangoeroewonen, thuiswonende student, thuis- of co-werken, atelierruimte, inwonende oudere, bezoekerskamer, flexibele huisvesting bij nieuw samengestelde gezinnen,… Het binnenplein wordt hierdoor extra geactiveerd, de sociale veiligheid wordt verhoogd en het contact tussen woning en binnengebied wordt hersteld.
VERDICHTING
De zeven percelen op de hoek van de wijk worden gebundeld in drie volumes met andere woontypologieën (16 appartementen, studio’s en duplexen). Met een collectieve functie op het gelijkvloers wordt een duurzame buurtontwikkeling beoogt.
HERGEBRUIK VAN MATERIALEN
De oorspronkelijke woningen (1924) waren bouwtechnisch verouderd, maar de gebruikte materialen – bakstenen, dakpannen – waren wel nog waardevol voor hergebruik. Dankzij kalkmortel konden stenen gedemonteerd en hergebruikt worden, ook in de nieuwe gevels. Minderwaardige stenen kregen een tweede leven als perceelafscheidingen in schanskorven.
